Als je geen tegenslagen kan verdragen, start dan zeker geen bedrijf op! Een onderneming is continu vallen en opstaan. De keren dat ik al tegen de grond ben gegaan? Ontelbaar! U wil voorbeelden? OK…

• Tijd steken in een fantastisch idee waar blijkbaar niemand op zat te wachten
• Tijd steken in nog een ander fantastisch idee, waar blijkbaar ook niemand op zat te wachten
• Ervan uitgaan dat klanten je zullen betalen en op dat geld rekenen. Uiteindelijk pas een jaar later betaald worden
• Veel tijd steken in een planning, en de dag erna een groot project binnenkrijgen dat heel de planning overhoop stuurt
• Te weinig aanrekenen aan een klant (dus minder dan de kostprijs) omdat een klant maar blijft onderhandelen over de prijs
• Te enthousiast committent voor een overduidelijk onhaalbare deadline, en daardoor je weekends verknallen
• Te veel IN je bedrijf werken (=overleven), en niet AAN je bedrijf werken (=groei)
• Geen voorschot vragen, waardoor je eigenlijk al tijd steekt in een klant die misschien van de aardbol zal verdwijnen
• Niet vroeg genoeg live gaan met een product of idee, maar er aan blijven sleutelen tot het “perfect” is (ook al is live gaan de enige manier om te weten of een product goed is of niet)
• …

Het goede nieuws?

HOE HARDER JE TEGEN DE GROND GAAT, HOE MEER JE BIJLEERT.

Het is goed om hard te vallen, zolang je er maar uit leert. Stevig tegen de grond gaan doet pijn, en dat vergeet je niet snel. Je doet er in de toekomst alles aan om dat te vermijden.

TEGEN DE GROND GAAN IS GEEN PROBLEEM. ER NIET UIT LEREN WEL.

De eerste 2 jaren als startup val je enorm veel. Het zijn ook de jaren waarin je het meeste bijleert. Dat maakt “ondernemen” tot een echt vak, dat je kan leren. Je tweede onderneming gaat eens zo vlot. Je maakt de “beginnersfouten” niet meer. Die heb je al gehad, en je hebt er hopelijk uitgeleerd. Serial entrepreneurs zullen me gelijk geven.

Vroeger was ik een last minute man. Busy busy busy! Over een uur een meeting bij een klant? Dan snel nog even een paar mailtjes antwoorden, hemdje strijken, een online betaling doen (die stond nu eenmaal al weken om mijn to-do lijstje) en dan in de auto springen – waar had ik die ook al weer geparkeerd? – om dan al rijdend het adres van bestemming op mijn iPhone op te zoeken en in te typen in de GPS. Vervolgens boven de toegelaten snelheid richting bestemming snellen, om dan (u wist het al) in de file terecht te komen en mijn stuur op te vreten van stress. Uiteindelijk buiten adem (want pas 500m verder parkeerplaats gevonden) en 15 minuten te laat toekomen met een gevoel van stress.

Is dit leuk?

NEEN! Gehaast zijn is niet leuk.

Is dit efficient?

NEEN! Alhoewel het zo lijkt (busy busy busy), is dit niet efficient

Is mijn geest helder voor de meeting?

NEEN!

Is dit nodig?

NEEN! Dit is helemaal niet nodig. Het kan ook veel rustiger.

Ik vertrek nu ruim op tijd en probeer niet tot op de laatste minuut busy busy busy te zijn voor ik vertrek. Een dik half uur voor ik moet vertrekken maak ik me helemaal klaar, zodat ik in theorie al zou kunnen vertrekken. Vervolgens doe ik nog rustig wat zaken (emails nakijken, een telefoontje dat ik al lang moest doen), om dan 15 minuten later echt te vertrekken. Ik vertrek dus 15 minuten “te vroeg”. En wat blijkt?

Ik jaag me niet meer op in het verkeer. Ik heb een zee van marge (15 minuten). Niet meteen parkeerplaats? Geen probleem!

Ik kom volledig ontspannen op mijn bestemming aan. Te vroeg? Leuk, dan kan ik alsnog een telefoontje plegen en busy busy busy zijn vlak voor de deur van mijn bestemming. Of ik bel gewoon 5 minuten te vroeg aan. Mensen die 5 minuten eerder zijn op een afspraak voor meeting/zakenlunch/presentatie : het komt niet vaak meer voor, en wordt dus dubbel gewaardeerd!

Ik ben de laatste tijd bewust minder uren gaan werken. En toch krijg ik meer gedaan. Euh? Jawel…

IK WERK MINDER, EN KRIJG MEER GEDAAN

Hoe? Zeer simpel.

Mensen zijn rare beestjes. Hoe meer tijd ze hebben voor een bepaalde taak, hoe trager ze aan die taak werken. “Tijd genoeg.”, “Dat doen we later wel”, “Eerst nog even Facebook checken”, enzovoort. Bijvoorbeeld:

• Je moet een examen afleggen aan het einde van het schooljaar. We zijn nog maar in de maand september. Tijd genoeg!
• Het is weekend. Je hebt je voorgenomen het gras af te doen, een karwij van een uurtje. En toch neemt dit gebeuren een hele voormiddag in beslag.
• Je hebt van je baas de opdracht gekregen wat onderzoek te doen, zonder deadline. Een werkje waarvan jij goed weet dat het eigenlijk maximum 1 dag in beslag neemt. En toch doe je er bijna een week over! Emails nalezen, met je collega’s overleggen, even een koffie zetten om beter te kunnen werken, snel even Tweeten dat je je job graag doet, dan de kaften die je gaat gebruiken voor het onderzoek alfabetisch rangschikken, en ga zo maar door.

Hoe meer tijd je jezelf geeft voor een taak, hoe langer je ook effectief aan die taak werkt. Als je ruim de tijd hebt, ga je jezelf namelijk bezig houden met massa’s onnodige details om de extra uren voor die taak in te vullen. Details die niet nodig zijn. Details waarvan je jezelf wijsmaakt dat ze nuttig zijn, omdat je nu eenmaal jezelf graag wijsmaakt dat je hard aan het werk bent.

Maar wat blijkt? Als je in tijdsnood komt, kan het plots allemaal wel sneller! Dan plots sta je versteld van jezelf, en krijg je dingen gedaan die je nooit had verwacht in een mum van tijd:

• Dat examen voor het einde van het jaar blijkt een vergissing: plots realiseer je je dat je het examen binnen 1 maand moet afleggen. Je verschiet je een bult, en zet alles op alles in de komende maand. Welnu, de kans is groot dat je slaagt, ook al heb je nog maar een maand in plaats van de oorspronkelijke 9 maand.
• Je vrouw wordt plots razend omdat je al weken hebt beloofd om het gras af te doen. En wonder bij wonder…kijk eens aan… het gras is binnen de 15 minuten gemaaid!
• Je zit al 3 dagen research te doen voor je onderzoek, wanneer je baas onverwachts komt zeggen dat de CEO graag de resultaten van het onderzoek deze namiddag op zijn bureautafel had gezien. En hup, je slaagt erin om in een paar uur meer te doen dan in de vorige drie dagen.

Als je plots veel minder tijd krijgt voor een taak, als je in tijdsnood komt, gaat alles als vanzelf. Hoe komt dat?

1. Je hebt minder tijd, dus ben je verplicht jezelf te focussen op het noodzakelijke. Alle overbodige “tralala” valt dus meteen weg. Waar voorheen elk detail belangrijk leek, voel je nu plots aan wat écht belangrijk is.
2. Je laat je ook niet meer storen. Als je tijd teveel hebt is het verleidelijk elke telefoon op te nemen, op elk SMS-je te antwoorden, regelmatig op Facebook in te loggen en je emails na te kijken om te weten te komen “of er niets gebeurd is”. Weet je wat? Als er iets wereldschokkends zou gebeuren, krijg je dat heus wel te horen.
3. Door een gezonde druk, kan je je beter focussen en raak je in een flow, een gemoedstoestand waarin alles als vanzelf gaat. Je kijkt niet meer naar de klok, je laat je niet afleiden, je bent extra geconcentreerd.

GEEF JEZELF MAAR 6 UUR PER WERKDAG

Als bij wonder zal je merken dat je evenveel gedaan krijgt als in de normale 8 uur. Met als enige verschil dat je 2 uur over hebt. Als je gewoon bent van 10 of 12 uur te werken per dag, limiteer dat dan tot 8 of 10 uur per dag. En daarna: STOP. VERBODEN NOG TE LANGER WERKEN VOOR VANDAAG.

Het resultaat?

Evenveel werk verricht, op 2 uur minder tijd.

Ik gebruik die 2 uur per dag meestal om te gaan fietsen, wat saxofoon te spelen of aan zij-projecten te werken. En jij?

Wat is het verschil tussen topondernemers, CEO’s, staatshoofden, … en “de gewone man”? Hoe komt het dat sommige mensen blaken van zelfvertrouwen, het succes lijken aan te trekken als een magneet, zonder angst een publiek van enkele honderden toespreken, en behandeld worden als razend succesvolle mensen, terwijl anderen leven als een grijze muis?

Ligt hun IQ vele male hoger? Neen. De gemiddelde succesvolle zakenman is niet vele male slimmer dan de gemiddelde werknemer. Hebben ze genoten van meer opleiding? Niet per se. “Topondernemer” is geen vak op school. Meer nog, een hele lijst van top zakenmannen, waaronder bijvoorbeeld Michael Dell (oprichter van Dell) en Richard Branson (CEO van Virgin Group) bezitten niet eens een diploma! Zijn ze fysisch sterker? Natuurlijk niet. Werken ze 24/24 7/7? Ook niet.

Ze zijn niet 100 keer slimmer, groter, meer opgeleid of wat dan ook, maar ze denken 100 keer grootser. They think big. Waar de “gewone man” bij een groot probleem al gauw begint te panikeren, pakken zij de uitdaging met plezier en een brok zelfvertrouwen aan. Krijgen ze het niet opgelost? “So it be…“, denken ze, “…ik heb het tenminste geprobeerd“. Waar de Jan met de pet begint te vrezen indien hij een speach moet geven voor een overvolle zaal bovenop dat podium, denken zij: “Tjah, die mensen in die zaal, dat zijn toch ook allemaal maar mensen. Bovendien gaat die volle zaal ervan uit dat ik succesvol ben, anders zou ik hier niet op het podium staan“. Waar anderen zichzelf voorop stellen om 2 keer zoveel omzet te draaien in het volgende jaar, stellen zij zich voorop om 200 keer meer omzet te draaien. Misschien halen ze maar de helft van die 200 in de realiteit, maar dat is dan toch wel 100 keer meer omzet, in vergelijking met de gemakkelijke 2 keer meer omzet.

Het is natuurlijk eenvoudiger en meer voor de hand liggend om klein te denken. Waarom zou uitgerekend jij het recht hebben om massa’s succes te hebben? Waarom zou jij groots gaan dromen? Neen, je dient te leven zoals een grijze muis. Er is geen reden waarom jij zou recht hebben op een grootse carrière, een topsporter zou kunnen worden, of 20 talen zou kunnen leren. Het probleem is dat velen zo denken. Geloof het of niet, er is meer concurrentie voor jobs op lager niveau, dan er concurrentie is voor jobs op top management level! Weinigen die groots durven te denken, weinigen met genoeg zelfvertrouwen.

Als je ooit grote doelen wil halen, denk dan ook groot. Topondernemers denken niet groots omdat ze een succesvolle onderneming leiden. Ze zijn topondernemer omdàt ze groot denken. Jonge starters die stralen van passie en motivatie om hun grootse doelen te halen, die het meteen groots aanpakken, niet te bescheiden en zich durven smijten, groeien door. Zij die zich afwachtend en bescheiden opstellen, zullen blijven afwachten, hun leven lang.

Denk even na over welke grote doelen jij nog wil bereiken (een berg beklimmen, een onderneming starten, een marathon lopen, je salaris verdubbelen, stoppen met roken, een wereldreis maken, 10 talen leren…) en denk groot. Schrijf je doel op een memo, plak dat op je frigo, en wees overtuigd dat je je doel zal bereiken, en ga er dan voor. Er is nog nooit iets fantastisch gebeurd zonder dat mensen groots gedacht hebben. Think big.

Welke doelen lijken jou op dit moment onbereikbaar? Waarom? Waarom zouden anderen er wel in slagen en jij niet?

Bijna twee jaar geleden nu dat ik mijn job heb opgegeven om me met mijn eigen zaak (en eigenlijk ook mijn hobby) te gaan bezighouden. En dat waren twee interessante jaren. Veel gewerkt. Hard gewerkt. Veel ups (de eerste factuur van 1000 euro verzonden, hoera!) en downs (de eerste brok BTW van 1500 euro betaald, damn!). De eerste klanten. Af en toe tot in de vroege uurtjes gewerkt, maar af en toe ook lekker gaan fietsen in het bos op een zonnige maandagochtend als de rest van wereld in de file staat. Mijn start-salaris in mijn eigen zaak was zo goed als nul (0, zero) euro, terwijl mijn salaris nu richting mijn salaris gaat van toen ik nog werknemer was bij een multinational (alhoewel we er nog niet helemaal zijn).

De eerste twee jaren zijn allicht de twee meest interessante en wispelturige jaren van een startup. En er is altijd iets dringends en te doen. Maar af en toe moet je er eens uit. Vakantie heet dat dan. En volgens mij ziet de ideale vakantie van een jonge ondernemer er als volgt uit:

• Geen internet, SMS, of GSM. Op verlof had ik (amper) mogelijkheid om op het ineternet te gaan, te SMS’sen of te bellen. Ideaal. Dringende emails? Die lossen zichzelf meestal wel op. Missed calls? Als het écht levensbedreigende informatie is, weet men je wel te vinden via een ander kanaal. Het doet DEUGD (ja, in drukletters) om eens 100% geïsoleerd te zijn van die gigantische informatiesnelweg. Door je af te snijden van internet en telefoon, heb je plots tijd te veel. TIJD TE VEEL. Geen dringende issues, klanten die support nodig hebben of facturen die betaald moeten worden. En met te veel tijd kan je je bezighouden met andere dingen. Zoals…
• Veel sporten (in mijn geval: wandelen, zwemmen, muurklimmen en fietsen). Door jezelf kapot te sporten, voel je de grenzen van je lichaam nog eens. En geeft toe: wanneer heb jij je nog eens elke dag van de week fysisch kapot gevoeld? Dat doet deugd, neen? Als je kapot gesport bent, slaap je beter, smaakt je eten beter (reuzehonger!), kan je je beter concentreren en voel je dat je leeft.
• Lekker koken en eten. Een restaurantje kan geen kwaad, maar het is zoveel leuker én lekkerder om tijd te nemen om naar de markt te gaan voor verse producten, op je gemak te koken, en dan lekker gezond te eten. Nét iets meer werk dan die diepvries pizza, maar reuzeleuk als je plots tijd te veel hebt.
• Lezen. De vakantie is het ideale moment om te lezen over persoonlijke ontwikkeling, groei en ondernemerschap. Je staat letterlijk buiten je dagelijkse leven, en kan nadenken over hoe je leeft en op welke vlakken je nog kan bijgroeien. Sport ik genoeg? Drink ik niet te veel koffie? Doe ik mijn job wel graag? Slaap ik goed? Organiseer ik mijn leven hoe ik het wil, of streef ik vooral prestige en aanzien na door te leven hoe anderen het van mij verwachten? Indien niet, wat kan ik hier aan veranderen? Boeken die ik deze vakantie gelezen heb: “Personal Development for Smart People” van Steve Pavlina, “The magic of thinking big” van David Schwartz, “The e-myth revisited” van Michael Gerber en “The four hour work week” van Timothy Ferriss. Stuk voor stuk klassiekers voor groeiers en ondernemers!

Niets doen is dus nuttig en nodig. Geen mens die het volhoudt om 24/7 efficiënt en effectief bezig te zijn. Te lang in dezelfde routine, en je beseft eigenlijk niet meer waarmee je bezig bent. Je gaat maar door, en verzet veel energie, maar misschien wel op het foute vlak. Stap er af en toe eens uit, denk eens na over datgene waarmee je bezig bent, en stuur bij waar nodig!

Als jonge starters kunnen we niet genoeg leren van ervaren ondernemers. In een reeks van gesprekken trachten we wat wijzer te worden. Deze week zaten we rond de sushi-tafel met Bart De Waele: oprichter van Netlash. Zijn eerste woorden bij het binnenkomen in de Ocean Sushi te Gent: “Ik praat graag en ik eet graag. Dus jullie voorstel om eens samen rond de tafel te zitten was welgekomen!”

1) Blink uit in één ding.
Als bedrijf positioneer je je als de beste (product leadership, vb Delhaize), of de goedkoopste (operational excellence, vb Colruyt), of de meest klantvriendelijke (euh …je weet wel). Je focust je op één van deze drie, en blinkt daarin uit. Als je geen duidelijke positionering hebt, kan het fout lopen (vb Carrefour).

Netlash gaat voor ‘Product leadership’. De reden: websites bouwen wordt geleidelijk aan een commodity. Iedereen heeft wel een neef van een kennis die een website in elkaar kan knutselen tegen spotprijzen. De beste manier om niet op prijs te moeten concurreren is door topkwaliteit aan te bieden, door te excelleren. Die neef van je kennis kan niet diezelfde topkwaliteit aanbieden.

2) Over verkopen.
Netlash heeft geen verkopers in dienst. Alle marketing is pull marketing. Er worden geen klanten opgebeld of andere push-technieken. Klanten komen dus vanzelf. Meer nog, soms worden klanten geweigerd! Hoe? Geen agressieve push technieken (cold calling, mailing, etc.). Wel: bloggen, spreken op seminaries, een netwerk uitbouwen, goede relaties opbouwen met de pers, etc. Mensen gaan je al snel als “expert” waarnemen, en de orders komen vanzelf binnen. En geef nu toe: gaan spreken op een beurs is toch leuker dan 50 telefoontjes plegen? Je moet er nadien natuurlijk wel in slagen om kwaliteit te leveren, zodat mensen enthousiast zijn over je diensten en voor jou reclame beginnen te maken. Zonder het leveren van kwaliteit blijft het niet duren.

3) Zoek medewerkers die beter zijn dan jezelf.
Dit spreekt voor zich, maar het belang is niet te onderschatten. Zoek mensen die in hun domein beter zijn dan jezelf, en geef die mensen voldoende vertrouwen en vrijheid. Vertrouwen en verantwoordelijkheid werken motiverend. Op lange termijn is het beter te delegeren dan alles in eigen handen te willen houden. In het prille begin kan je niet anders dan alles zelf doen, maar door dat te blijven doen, kan je niet groeien. Hoe zou je kunnen groeien, als je constant in de dagdagelijkse stroom van boekhouding, telefoons, emails, offerte aanvragen, programmatie, netwerken, facturatie en technische problemen zit?

4) Consultant vs ondernemer vs manager.
Wanneer je een bedrijf start is het belangrijk dat je beseft welke rol je opneemt, en waar je in de toekomst naartoe wil. Vele dienstverlenende bedrijfjes starten met de zaakvoerders als consultants. Ze verkopen hun diensten op freelance basis (‘uurtje-factuurtje’). Dit is best leuk en je kan er goed je brood mee verdienen, maar we spreken nog niet van een bedrijf. Een ondernemer zal de juiste mensen in dienst nemen die de projecten realiseren die je als bedrijf binnenhaalt. Dit laat je toe opbrengsten te genereren die als freelancer niet mogelijk zijn. Eens het bedrijfje dan bepaalde proporties begint aan te nemen heb je managers nodig: hun taak is dan er voor te zorgen dat de machine efficiënt en effectief draait.

Noot: het is zeker niet nodig om de eerste jaren exclusief één keuze te maken. In het begin ben je zowel constultant als ondernemer als manager. Na een jaartje of twee besef je wel welke rol je het best ligt, en kan je die uitbouwen.

5) Sushi eten met stokjes is niet gemakkelijk, en mag (indien nodig) met de handen …
Bart hanteerde vloeiend de sushi-stokjes alsof ie recht uit Japan kwam overgevlogen. Pieter en Jeroen deden beroep op allerlei andere manieren.

Wij danken Bart voor deze aangename lunch!

Als jonge starters kunnen we niet genoeg leren. In een reeks van gesprekken met ervaren rotten trachten we onze blik te verruimen. Deze week zaten we rond de tafel (van een kasteel) met Luc Osselaer, managing partner van Across en directeur bij Saffelberg Investments. Hier komen onze lessons learned:

1) Kies een attractieve markt: McKinsey deelt de succesfactoren voor het slagen als onderneming op in 3 klassen. 1/ Kwaliteit van product of dienst 2/ Kwaliteit van je organisaite/management 3/ De attractiviteit van de markt. Deze derde categorie blijkt veruit de belangrijkste! Je mag het beste product hebben, op de markt gebracht door een top management team, als er geen markt of vraag is voor je product of dienst, sta je daar mooi. Anderzijds, een product of dienst van middelmatige kwaliteit, bestuurd door een redelijk team, in een uitgehongerde markt, verkoopt zichzelf. Geef eten van twijfelachtige kwaliteit aan een uitgehongerd publiek, men zal eten. Schotel eten van topkwaliteit voor aan mensen die net van tafel komen, het zal onaangeroerd op zijn bord blijven liggen…

2) Groei naar een niche. Het is moeilijk om in het begin je niche af te bakenen en specialist te zijn in het één of ander. Je hebt de neiging om alles wat zich aandient aan te vatten. Echter, door te algemeen te blijven, zadel je jezelf met een hoop overhead op. Telkens opnieuw moet je je inwerken in het volgende project. Omdat je geen niche hebt, vindt je telkens opnieuw het wiel uit. Zoek daarom vanaf het begin een attractieve niche, en wordt specialist in dat ene ding. Wordt “King” van deze niche, ken de klanten in deze niche, lees over deze niche, ken alle concurrenten en hun sterke en zwakke punten in deze niche, blog in deze niche, ga naar events van deze niche. Het duurt niet lang of je wordt een magneet voor klanten.

3) Toon iets concreet, iets dat werkt: Als starter is het belangrijk vertrouwen te winnen. Je krijgt moeilijk 100 mandagen “consulting services” verkocht zonder daar een concreet zichtbaar resultaat aan te koppelen. De groten der aarde kunnen zicht dit permitteren. Startups niet. Laat daarom snel zien wat je kan. Laat de impact van je product of dienst snel voelen, niet op papier, maar met concreet aantoonbare “feiten”. Bij software ontwikkeling kan dit door bijvoorbeeld na een paar weken al een eerste beta-versie op te leveren, zelfs al is die nog lang niet af. Deze oplevering versterkt het vertrouwen. Bovendien, als je voor KMO’s werkt, worden de rollen van aandeelhouders, bestuurders en managers vaak ingevuld door éénzelfde persoon. Deze bedrijfsleiders willen geen PowerPoint presentaties zien, ze willen iets concreet zien dat hun business helpt. Toon iets dat werkt, en bouw zo vertrouwen op.

4) IT is saai: het is geen doel, maar een middel om problemen op te lossen. IT op zich is saai. Bekijk het pragmatisch. IT moet een probleem oplossen. Houd dit ALTIJD in het achterhoofd, het is namelijk het uiteindelijke doel. Toon je klanten dat je hun probleem begrijpt, en stel voor om het op te lossen met IT.

Als jonge starters kunnen we niet genoeg leren van meer ervaren ondernemers. In een reeks van gesprekken trachten we interessante ideeën op te doen. Deze week zaten we rond de tafel met Alex Dossche (@alxdss), managing partner van The Missing Link bvba. Dit is het softwarebedrijf achter DBFACT, een ERP–pakket voor de KMO, gericht op retail en wholesale. Hun klantenportefeuille is goed voor een 2000-tal klanten, voornamelijk in Vlaanderen. Hier komen onze lessons learned na een interessante babbel bij een kop koffie.

1) Richt marketing naar je bestaande klanten. Zie je relatie met klanten als een soort van partnership. Je wil meer dan tevreden klanten, je wil enthousiaste klanten. Je bent een partner en lost samen de problemen van je klanten op. Een enthousiaste klant zal je promoten in zijn netwerk, zal als een evangelist optreden. Zo hebben ze bij DBFACT bv in de eerste plaats gekozen te investeren in een goede helpdesk (en dus klantensupport) in plaats van in promotie. Het bewust maken van de klant van de kracht van het product waarmee hij werkt, er voor zorgen dat hij de software optimaal gebruikt in zijn onderneming. Dat zijn inspanningen die resultaat opleveren.

2) Ga niet naar netwerkevents om er te verkopen. Ga er om interessante mensen te ontmoeten en een korte, informele babbel te slaan. De kans dat je iets verkoopt aan mensen die je ontmoet op netwerkevents is veel kleiner dan de kans dat die mensen jou in hun netwerk aanraden omdat je een goede indruk gelaten hebt. Netwerken lukt trouwens ook perfect buiten netwerkevents: Er worden nog steeds grote deals gesloten tijdens voetbalmatchen of lokale bijeenkomsten die niet in eerste instantie iets met business te maken hebben. Kijk niet wat iemand voor jou kan betekenen maar wat jij voor de ander kan betekenen, dat heeft een veel grotere impact.

3) Crossing the chasm (by Geoffrey A. Moore): dit is tot nu toe door Alex bevonden als de meest waardevolle literatuur als het gaat over startup marketing. Er wordt onder andere ingegaan op de specifieke verwachtingen van de markt gedurende de verschillende startup fases. Het boek beschrijft de verschillende stadia waarin je je als aanbieder van technologische producten of diensten kan bevinden, wat de verwachtingen van je klanten zijn en hoe daar mee om te gaan. Het ligt alvast op onze nachttafel!

4) KMO – bedrijfsleiders zijn geen IT managers: als je software verkoopt aan een KMO – bedrijfsleider komt het erop neer ‘to the point’, direct en open te zijn. Geen toeters en bellen, geen consultant-gedrag; duidelijk zeggen wat hij van jou kan verwachten en welk voordeel het hem oplevert. Een KMO bedrijfsleider denkt namelijk in de eerste plaats aan zijn bedrijf en de groei daarvan. IT managers bekijken de problematiek vanuit een ander perspectief, soms té veel vanuit IT, te weinig praktijkgericht. Ze hebben vaak een IT-specifieke agenda, geen globale agenda.

5) Neem af en toe afstand van de dagelijkse operaties. Probeer eens een stapje terug te zetten en na te denken over de grotere lijnen en de “fond”. Ben je nog steeds naar je einddoel aan het werken? Heb je nog wel je missie voor ogen ? Wat is je core business, en wat niet? Wees kritisch bij iedere beslissing. Vraag een derde partij (een vriend of zelfs iemand die niets van je business kent) eens te komen kijken. Vraag feedback en raad. Vaak levert dit verfrissende resultaten op die je de nodige energie geven om in de juiste of een nieuwe richting verder te gaan.

6) Probeer niet alles zelf te doen. Naarmate je als organisatie groeit, komen er steeds opdrachten bij waarvoor je geen expertise in huis hebt, of die helemaal niets meer met je core business te maken hebben. Rekrutering, boekhouding, administratie zijn maar een paar voorbeelden. De boodschap is te focussen op datgene waar je goed in bent en andere taken over te laten aan derden – experten. Wees niet te beroerd om hier wat euro’s voor neer te tellen: het laat je toe veel sneller te groeien in de dingen waar je écht goed in bent.

Bedankt Alex voor je tijd!

Twitter: http://www.twitter.com/@alxdss
Blog: http://alexdossche.wordpress.com
Corporate email: alex.dossche (at) tml.be
LinkedIn: http://www.linkedin.com/in/alexdossche

Volgende week in “Geleerd van Ervaren Ondernemers”: op gesprek bij Luc Osselaer, managing partner van A-cross en Directeur bij Saffelberg Investments.

Het start-up jaaroverzicht 2010: wat heb ik geleerd als web / internet startup in mijn eerste jaar?

—

15 maart 2010: Mijn laatste werkdag bij NorthgateArinso. Geen firmawagen meer, bye bye vast loon, geen GSM, onkostenvergoeding, groepsverzekering, … Wél complete vrijheid, zondagnamiddag als het regent werken, maandagmiddag als de zon schijnt en iedereen op bureau zit gaan fietsen, boodschappen doen als er niemand in de winkel is, nachtjes door werken als er dringend iets af moet voor een klant, en de dag daarna uitslapen indien nodig zonder iemand te moeten verwittigen. Meetings plannen wanneer er geen file is, en van thuis uit werken zonder gestoord te worden. Het gevoel om 100% aan je eigen zaak te werken.

Wat heb ik geleerd? Het is beslist niet leuk om plots veel minder te verdienen. Maar al die vrijheid compenseert dit ruimschoots! Ik weet nu nog niet welke van de twee levensstijlen het beste is: veel vrijheid en minder verdienen, of meer verdienen en minder vrijheid. Ik ben er natuurlijk van overtuigd dat binnen een paar jaar zal blijken dat die loonachterstand meer dan gecompenseerd wordt…dan heb ik EN de vrijheid EN verdien ik meer. De toekomst zal het uitwijzen…ik hou jullie op de hoogte!

—

1 april 2010 (geen grap!) lanceren we onze eerste eigen web applicatie, Fikket.com, een online ticketing en registratie applicatie die ticket sales wil democratiseren. Niet enkel de voetbalstadia en Sportpaleizen van deze wereld hebben recht op online ticketverkoop, ook “kleinere” organisatoren (workshops, culturele centra, festivals, bijeenkomsten, cursussen, KMO’s die seminaries geven…) zouden moeten kunnen genieten van online ticketverkoop en registraties in een paar muisklikken!

Wat heb ik geleerd? Het is mogelijk in amper een paar weken een web applicatie online te brengen. Ruby on Rails is HET framework voor het ontwikkelen van web applicaties. Zonder al te technisch te gaan: het framework voorziet de standaard zaken die elke applicatie nodig heeft, zodat je je als developer kan focussen op de zaken die écht belangrijk zijn voor je business. Totdat het tegendeel wordt bewezen door een nog beter web application framework, blijf  ik bij Ruby on Rails! Bovendien heb ik geleerd dat de moeilijkheid NIET in het technische aspect zit, wel in de marketing en voorstelling van je bedrijf. Een technisch SUPER APPLICATIE die niet op de markt wordt gezet, zal minder succes kennen dan een CRAPPY product dat super wordt gemarket. Schijn doet niet alles, maar toch zeer veel.

—

Mei 2010: Vrijwel meteen na de lancering van Fikket kregen we nogal wat aanvragen om voor anderen een eigen website, e-commerce site of webapplicatie op te zetten. Ze vonden Fikket goed gedaan, en zochten een goed team om hun applicatie te verwezenlijken. Fikket.com groeit nog steeds elke dag, maar we zagen snel een extra opportuniteit naast Fikket: de vraag voor web applicaties op maat. Vandaar dat we Zorros.be opgericht hebben, een web agentschap dat web applicaties en online software maakt voor KMO’s en grotere bedrijven om hun business processen te vereenvoudigen via het web, en uiteraard ook voor andere starters die een innovatief web idee hebben maar niet weten waar te beginnen. Met Zorros willen we dus zowel eigen applicaties maken, als maatwerk voor klanten.

Wat heb ik geleerd? De details van de business die je start zijn niet zo belangrijk. Starten op zich is belangrijker dan elk detail te willen voorspellen. Starten is de enige manier om uit te vissen waarvoor er markt is. En door te starten wordt je al snel in de juiste richting geduwd. De markt “zuigt je in de richting van de vraag / het geld” om het zo uit te drukken. Een business plan maken is hetzelfde als een massa’s assumpties en theorieën neerpennen. Wie in hemelsnaam weet of die assumpties waar zijn? Planning is guessing. Uit de startblokken schieten daarentegen is als duiken in een grote oceaan: het wordt plots allemaal heel erg ECHT. Je MOET wel zwemmen! Springen is het moeilijkste. Eens je vertrokken bent, gaat de rest vanzelf.

—

Juli / augustus 2010: We vreesden voor stille maanden in de zomer. Bedrijven liggen stil, iedereen ligt in zijn zwembroek aan het strand. Het tegendeel bleek waar. De zomermaanden draaiden zeer goed!

Wat heb ik geleerd? Planning is guessing…

—

September 2010: Ik besluit meer te bloggen. Ik vind dat best leuk eigenlijk. En ik heb gehoord dat dit geen kwaad kan om een goed netwerk op te bouwen. Mijn blog krijgt goede en slechte feedback. Maar het leukste is dat er feedback is! Interactie, meningen die verschillen, complimentjes. Super! Het kan allicht nog beter, maar opnieuw: door te doen leer je. Het is veel makkelijker om niet te bloggen en kritiek te uiten.

Wat heb ik geleerd? Bloggen is een MUST voor elke startup / bedrijf. Je bouwt er op zeer eenvoudige wijze (van achter je computer) een community mee op, mensen gaan je zien als een expert, reageren, tweeten je artikels, bellen je. Je ranking op Google groeit. Het mooie is dat een blog enkel aangroeit: een goed artikel staat er voor altijd, en artikels van een half jaar geleden leveren nu nog steeds bezoekers op. Het is als het ware een eenmalige investering, met een eeuwige ROI! Daarnaast verplicht bloggen je tot nadenken. Een artikel schrijven vraagt je om te verwoorden wat je denkt. Deze oefening doet je beseffen waar je echt naartoe wil.

—

Eind september 2010: Ik ben 10 dagen op verlof in Spanje en Portugal. Ik krijg telefoon van een klant voor een extra werkje “to be done asap“. Ik kon dat natuurlijk weigeren, maar het was niet veel werk en snel verdiend. In de zon, Macbook op de schoot, onbeveiligde Wifi van de buren, paar uurtjes werken, en ik had vrij snel een som geld verdiend. De klant had er geen flauw idee van dat ik in het buitenland zat. En dat maakt eigenlijk ook niet uit: het werk was proper en snel gedaan. Bovendien werd ik niet gestoord door e-mails en telefoons, want velen wisten dat ik op verlof was, en hadden dus geen concrete verwachtingen van mij.

Wat heb ik geleerd? Als je niet gebonden bent aan het werkritme 9 – 17, de uren waarop de hele wereld productief MOET zijn, dan kan je je werk en vrije tijd zo organiseren dat je op de meest productieve manieren en voor jou beste plaatsen werkt. Productief zijn is iets persoonlijk. Het is hoogst merkwaardig dat 99% van de bedrijven van hun werknemers verwachten productief te zijn tussen bepaalde uren en op bepaalde plaatsen. In sommige gevallen begrijpelijk, maar vaak ook niet. Het is NIET per definitie waar dat je in een veel te warm kostuum, op een druk kantoor, met een hoop collega’s en massa’s e-mails en telefoons het meest productief bent.

—

Eind september 2010: Ik lees het boek “The 4 Hour Work Week” van Timothy Ferriss

Wat heb ik geleerd? Zeer veel! Ik kan je enkel aanraden om dat boek te lezen. En dit boek is niet enkel voor ondernemers, iedereen zal er wat aan hebben. Ik heb ook geleerd dat ik meer zou moeten lezen over ondernemerschap, en ben dus stevig beginnen lezen: “The E-Myth Revisited“, “The Passionate Programmer“, “Internet Famous“, …

—

Eind november 2010: De eerste groei van ons bedrijf maakt het mogelijk én nodig dat Francisco Jose Casas, ex-collega van toen ik voor NorthgateArinso in Spanje werkte, ontslag geeft en voltijds komt werken bij Zorros en Fikket. Ook Jeroen De Paepe werkt nu halftijds bij Fikket en Zorros, als business consultant die processen van KMO’s analyseert, vereenvoudigt en vertaalt vertaalt naar web toepassingen en software noden. Die software werken Fran en ik dan uit. Het team is groter, we zijn technisch aangesterkt, zijn op slag internationaal (klinkt altijd goed!) en hebben meer fun (want fun heb je niet op je eentje).

Wat heb ik geleerd? Het is zeer motiverend en leuk om na minder dan een jaar harde inzet te groeien. 3 vrij verschillende profielen maken een bedrijf zeer waardevol. Jeroen = puur business en process optimalisatie, Fran = hardcore Ruby on Rails en web developer, en ikzelf = beetje developer en beetje business analyst. Dit geeft extra zin in 2011. Volgend jaaroverzicht begin 2012!

Hoeveel tijd zou er verloren gaan aan Twitter, LinkedIn, misverstanden, overbodig werk, onduidelijk e-mail verkeer, het vergeten of uitstellen van taken waardoor kleine taken plots problematisch worden, en een gebrek aan focus en een teveel aan gestoord worden?

Ik weet het niet. Maar het is veeeeeel! Als ondernemer mens is het belangrijk om regelmatig te evalueren of je niet efficiënter kan werken. Het mooie is dat, door hier écht aan te werken (en er niet enkel over te lezen), krijg je meer gedaan door dezelfde moeite. Is dat niet fantastisch? Waar je voorheen 8 uur op werkte, krijg je nu gedaan in 4 uur. En ik overdrijf niet. Je kan gemakkelijk je “input” halveren, terwijl je de “output” gewoon behoudt. En nog beter: dit geldt niet enkel voor je werk, je kan die technieken altijd en overal gebruiken. In theorie zou je dus zot moeten zijn om hier niet van te genieten. In praktijk zien we nog zeer veel mensen die vinden dat dit niet voor hen is weggelegd.

Er zijn honderden pagina’s geschreven over productiviteit. Het meest bekende boek is Getting Things Done (GTD) van David Allen. Nu, ik begrijp dat niet iedereen zin en tijd heeft om een boek van enkele honderden pagina’s te lezen. (Alhoewel dit een foute redenering is, want je zal er later massa’s tijd mee besparen). Daarom toon ik je hier een van de vele technieken om je productiviteit enorm te boosten. Het aanleren en begrijpen van de Pomodoro-techniek kost….30 seconden. De tijd die je er mee wint als je die consequent toepast bedraagt enkele uren per week. Here we go!

1. Kies één taak die je wil afhandelen
2. Ga naar http://e.ggtimer.com/pomodoro
3. Werk onvoorwaardelijk in één ruk door aan die taak. Geen Twitter, geen telefoon opnemen, geen e-mails checken. Kijk NIET naar de klok. Werk tot je de biep hoort.
4. Neem een pauze. Doe wat je wil. Surf er op los, Tweet, bekijk youtube video’s, neem een koffie. Als de biep gaat, herstart je de Pomodoro timer, en werk je verder aan de taak tot die is afgewerkt. Kies een nieuwe taak indien nodig.
5. Neem elke 4 Pomorodo’s een grotere pauze (een half uur ofzo).

Resultaat? Meer focus. Meer flow. Veel efficiënter en effectiever. Meer concentratie. Meer context om een taak af te werken. Minder afleiding. Minder switchen tussen taken. Minder noice. Taken verdwijnen sneller van je to do lijst (je hebt toch een to do lijst mag ik hopen?). Elke taak die je afhandelt geeft je een goed gevoel. Je krijgt meer gedaan in minder tijd!

Ik ben er zeker van dat het helpt! Probeer het één volledige dag, en laat me weten hoe het ging.