October 3, 2011 | Published in business, groeien No comment

Vroeger was ik een last minute man. Busy busy busy! Over een uur een meeting bij een klant? Dan snel nog even een paar mailtjes antwoorden, hemdje strijken, een online betaling doen (die stond nu eenmaal al weken om mijn to-do lijstje) en dan in de auto springen – waar had ik die ook al weer geparkeerd? – om dan al rijdend het adres van bestemming op mijn iPhone op te zoeken en in te typen in de GPS. Vervolgens boven de toegelaten snelheid richting bestemming snellen, om dan (u wist het al) in de file terecht te komen en mijn stuur op te vreten van stress. Uiteindelijk buiten adem (want pas 500m verder parkeerplaats gevonden) en 15 minuten te laat toekomen met een gevoel van stress.
Is dit leuk?
NEEN! Gehaast zijn is niet leuk.
Is dit efficient?
NEEN! Alhoewel het zo lijkt (busy busy busy), is dit niet efficient
Is mijn geest helder voor de meeting?
NEEN!
Is dit nodig?
NEEN! Dit is helemaal niet nodig. Het kan ook veel rustiger.
Ik vertrek nu ruim op tijd en probeer niet tot op de laatste minuut busy busy busy te zijn voor ik vertrek. Een dik half uur voor ik moet vertrekken maak ik me helemaal klaar, zodat ik in theorie al zou kunnen vertrekken. Vervolgens doe ik nog rustig wat zaken (emails nakijken, een telefoontje dat ik al lang moest doen), om dan 15 minuten later echt te vertrekken. Ik vertrek dus 15 minuten “te vroeg”. En wat blijkt?
Ik jaag me niet meer op in het verkeer. Ik heb een zee van marge (15 minuten). Niet meteen parkeerplaats? Geen probleem!
Ik kom volledig ontspannen op mijn bestemming aan. Te vroeg? Leuk, dan kan ik alsnog een telefoontje plegen en busy busy busy zijn vlak voor de deur van mijn bestemming. Of ik bel gewoon 5 minuten te vroeg aan. Mensen die 5 minuten eerder zijn op een afspraak voor meeting/zakenlunch/presentatie : het komt niet vaak meer voor, en wordt dus dubbel gewaardeerd!
July 29, 2011 | Published in business, startup No comment

Even een les uit ons eerste anderhalf jaar van ons web software bureau zorros.be: elk van onze klanten is als bij toeval bij ons terecht gekomen. Dus een bedrijf opstarten is een loterij? Neen. Toeval lok je uit!
Het is niet de beste die de klanten binnenhaalt. Het is diegene die zich als beste voordoet naar de markt toe. Klanten rekenen je af op die eerste indruk. Er moet dus in de eerste plaats een eerste indruk zijn. Door in je kot te blijven zitten kan je geen indrukken nalaten. Je mag dan nog op je zolderkamer de beste code schrijven, de mooiste Photoshops uitwerken, of de meest zuinige elektrische motor uitvinden, als je er niet mee naar buiten komt, heb je geen klanten. Nul. Een middelmatige web developer die zich laat zien, zal eerder klanten vinden dan een top developer die alleen op zijn kamer blijft zitten.
Door naar buiten te komen, lok je de kans uit dat klanten je vinden. Dat kan bijvoorbeeld door:
O ja, en volg me even op twitter aub: @pietereer
July 14, 2011 | Published in business, webapplicatie No comment
De wereld verandert constant. Elke seconde wordt er een kind geboren en elke dag worden er 500.000 nieuwe Twitter accounts aangemaakt. 15 jaar geleden kende niemand Internet, terwijl binnen 5 jaar allicht 70% van de Belgen continu met zijn mobieltje met het net verbonden zal zijn. E-commerce groeit met 15% per jaar, en we rijden binnenkort met elektrische wagens. En toch zijn er bedrijven die op hun wolk blijven zitten tot ze eraf vallen. Denk maar aan Nokia dat ooit marktleider was, en zich als een slak heeft laten inhalen door Apple, Google en vele anderen.
Kunnen inspelen op een continu veranderende wereld is geen optie. Het is hét criterium voor het opstarten én onderhouden van een succesvolle business. In de woorden van Darwin:

Business modellen moeten steeds heruitgevonden worden. Interne processen moeten hertekend worden. Niet innoveren in een constant veranderende wereld is achteruit gaan. En dat zeker in de laatste decennia waarin alles aan een record temp wijzigt.
Meer dan ooit is wendbare software op maat een troef om het verschil te maken. Voor al wat commodity is bestaan er schitterende standaard pakketten. Maar als je bedrijf enkel uit commodity bestaat, wat is dan je bestaansreden? Door te innoveren breek je op bepaalde vlakken uit standaard patronen. En doordat je uit standaard patronen breekt, ben je (op bepaalde vlakken) niets met standaard software pakketten.
U wil als eerste fruit online verkopen? U wil uw interne processen verbeteren door middel van gebruik van eID? U wil uw klanten een bijzonder goede service bieden waarbij ze online de status van hun bestelling kunnen opvolgen? U wil een iPhone applicatie om klanten beter op de hoogte te houden? Telkens opnieuw een razend interessant concurrentieel voordeel. En dus telkens ook iets waarvoor geen standaard pakket bestaat. Indien er een standaard pakken voor zou bestaan, was het geen concurrentieel voordeel!
Door zijn business af te stemmen op wat “de standaard” informatica pakketten bieden, stem je je business af op de commodity. Je business wordt niet efficiënter dan de concurrentie, wordt niet innovatiever, beter, goedkoper of creatiever. Enkel door verder te denken dan wat bestaande oplossingen bieden, kan je je concurrentie beter afzijn.
February 19, 2010 | Published in business, groeien, startup | 3 Comments 3 comments
Je leeft maar 1 keer. Je werkt 5 dagen per week.
ZOU HET DAN NIET LEUK ZIJN MOEST JE HOBBY OOK JE WERK ZIJN? OF BLIJF JE LIEVER 5 DAGEN PER WEEK TEGEN JE ZIN WERKEN VOOR DIE DURE LEASINGWAGEN?
Mijn hobby: het internet en ondernemen. Websites bouwen, designen. Via het internet dingen vereenvoudigen. Technologische ontwikkelingen. Sociale media, de invloed van mensen op elkaar. Facebook, Twitter. Uiteraard heb ik nog andere hobbies, maar “het web” is alvast iets waar ik graag mee bezig ben. Vandaar dat ik begin 2010 besloten heb om mijn eigen web bedrijf op te richten.
“Van je hobby je beroep maken” klinkt zo cliché, maar vaak zijn clichés waar. Mensen die dag in dag uit in hun hobby bezig zijn, zijn gewoon gelukkiger. Ze tonen meer dynamisme, levenslust, werklust, zin om aan de dag te beginnen, passie. Ze staan graag op om te gaan werken (=zich te amuseren). Ze stralen als ze met hun werk/hobby bezig zijn. Is het niet droevig als je jezelf elke dag uit je bed moet sleuren, jezelf verplichten om snel wat te eten, in je auto te stappen, half uurtje file, en op je bureau/atelier/… toe te komen met als enige doel er zo snel mogelijk weer weg te zijn? Zit je al om 10.30 naar de klok te kijken hoeveel uren nog te gaan? Misschien is het dan tijd om die 5 dagen per week ergens anders te gaan opvullen. Dat hoeft natuurlijk niet per se door een eigen bedrijf op te starten. Maar het kan uiteraard wel. En vaak makkelijker dan je denkt.
Je eigen café, bouwbedrijf, computershop, marketingbureau of wat dan ook. Denk even aan je hobby. Zou het niet leuk zijn moest je je daar (minstens) 5 dagen per week mee kunnen bezighouden in vorm van een commerciële activiteit? Droom even weg, en beeld je eens in hoe je geld zou kunnen verdienen met een van je hobbies. In de meeste gevallen moet je niet lang zoeken. Iemand die graag kookt kan een restaurant openhouden, iemand die graag met “mechanische dingen prutst” kan een garage openen. Beeld je even in dat dit je werk is. Zou leuk zijn, niet?
Maar een paar seconden later denk je waarschijnlijk meteen dat dat er toch niet van komt. Je denkt aan alles wat je zal verliezen. Je bedrijfswagen, je zekerheid, je collega’s. Natuurlijk is het zo dat je wel grondig moet afwegen wat je zal moeten opgeven tegenover wat je ervoor terugkrijgt. Maar het probleem is: vele mensen maken die afweging niet eens, omdat ze er al op voorhand van uitgaan dat ze er meer mee zullen verliezen dan mee winnen. Mensen zijn bang voor verandering. En ze zijn in zekere zin ook lui, want “veranderen” betekent “moeite steken om te veranderen”.
Op korte termijn ben je altijd beter om niet te veranderen. Om je job te houden, en gewoon verder te werken, ook al is dat niet 100% wat je wil doen. En zo blijft er altijd een reden om nu niet te veranderen. Later misschien…
Denk even op langere termijn. Als je 60 bent, hoe kijk je dan het liefst terug op je leven? Door spijt te hebben dat je je leven lang een job hebt gedaan die je niet echt aansprak, of door spijt te hebben dan je geprobeerd hebt van je hobby je beroep te maken, maar dat het niet gelukt is en je weer moet bent gaan “werken voor een baas”. Geen van de 2 zijn leuk, maar het eerste scenario lijkt me het minst leuke.
Als je het in je hebt om met je zaak te beginnen: DOEN! Je zal er enorm veel spijt van hebben als je beseft dat je loopbaan voorbij is en je het nooit geprobeerd hebt.
PS: en als je eigen zaak dan toch zou mislukken na pakweg een jaar, wat verlies je dan? Eén jaar loon? Op een mensenleven is dat niet zo veel, geloof me.