October 3, 2011 | Published in business, groeien No comment

Vroeger was ik een last minute man. Busy busy busy! Over een uur een meeting bij een klant? Dan snel nog even een paar mailtjes antwoorden, hemdje strijken, een online betaling doen (die stond nu eenmaal al weken om mijn to-do lijstje) en dan in de auto springen – waar had ik die ook al weer geparkeerd? – om dan al rijdend het adres van bestemming op mijn iPhone op te zoeken en in te typen in de GPS. Vervolgens boven de toegelaten snelheid richting bestemming snellen, om dan (u wist het al) in de file terecht te komen en mijn stuur op te vreten van stress. Uiteindelijk buiten adem (want pas 500m verder parkeerplaats gevonden) en 15 minuten te laat toekomen met een gevoel van stress.
Is dit leuk?
NEEN! Gehaast zijn is niet leuk.
Is dit efficient?
NEEN! Alhoewel het zo lijkt (busy busy busy), is dit niet efficient
Is mijn geest helder voor de meeting?
NEEN!
Is dit nodig?
NEEN! Dit is helemaal niet nodig. Het kan ook veel rustiger.
Ik vertrek nu ruim op tijd en probeer niet tot op de laatste minuut busy busy busy te zijn voor ik vertrek. Een dik half uur voor ik moet vertrekken maak ik me helemaal klaar, zodat ik in theorie al zou kunnen vertrekken. Vervolgens doe ik nog rustig wat zaken (emails nakijken, een telefoontje dat ik al lang moest doen), om dan 15 minuten later echt te vertrekken. Ik vertrek dus 15 minuten “te vroeg”. En wat blijkt?
Ik jaag me niet meer op in het verkeer. Ik heb een zee van marge (15 minuten). Niet meteen parkeerplaats? Geen probleem!
Ik kom volledig ontspannen op mijn bestemming aan. Te vroeg? Leuk, dan kan ik alsnog een telefoontje plegen en busy busy busy zijn vlak voor de deur van mijn bestemming. Of ik bel gewoon 5 minuten te vroeg aan. Mensen die 5 minuten eerder zijn op een afspraak voor meeting/zakenlunch/presentatie : het komt niet vaak meer voor, en wordt dus dubbel gewaardeerd!
September 23, 2011 | Published in groeien, startup No comment

Ik ben de laatste tijd bewust minder uren gaan werken. En toch krijg ik meer gedaan. Euh? Jawel…
IK WERK MINDER, EN KRIJG MEER GEDAAN
Hoe? Zeer simpel.
Mensen zijn rare beestjes. Hoe meer tijd ze hebben voor een bepaalde taak, hoe trager ze aan die taak werken. “Tijd genoeg.”, “Dat doen we later wel”, “Eerst nog even Facebook checken”, enzovoort. Bijvoorbeeld:
Hoe meer tijd je jezelf geeft voor een taak, hoe langer je ook effectief aan die taak werkt. Als je ruim de tijd hebt, ga je jezelf namelijk bezig houden met massa’s onnodige details om de extra uren voor die taak in te vullen. Details die niet nodig zijn. Details waarvan je jezelf wijsmaakt dat ze nuttig zijn, omdat je nu eenmaal jezelf graag wijsmaakt dat je hard aan het werk bent.
Maar wat blijkt? Als je in tijdsnood komt, kan het plots allemaal wel sneller! Dan plots sta je versteld van jezelf, en krijg je dingen gedaan die je nooit had verwacht in een mum van tijd:
Als je plots veel minder tijd krijgt voor een taak, als je in tijdsnood komt, gaat alles als vanzelf. Hoe komt dat?
GEEF JEZELF MAAR 6 UUR PER WERKDAG
Als bij wonder zal je merken dat je evenveel gedaan krijgt als in de normale 8 uur. Met als enige verschil dat je 2 uur over hebt. Als je gewoon bent van 10 of 12 uur te werken per dag, limiteer dat dan tot 8 of 10 uur per dag. En daarna: STOP. VERBODEN NOG TE LANGER WERKEN VOOR VANDAAG.
Het resultaat?
Evenveel werk verricht, op 2 uur minder tijd.
Ik gebruik die 2 uur per dag meestal om te gaan fietsen, wat saxofoon te spelen of aan zij-projecten te werken. En jij?
September 20, 2011 | Published in groeien, startup No comment

Wat is het verschil tussen topondernemers, CEO’s, staatshoofden, … en “de gewone man”? Hoe komt het dat sommige mensen blaken van zelfvertrouwen, het succes lijken aan te trekken als een magneet, zonder angst een publiek van enkele honderden toespreken, en behandeld worden als razend succesvolle mensen, terwijl anderen leven als een grijze muis?
Ligt hun IQ vele male hoger? Neen. De gemiddelde succesvolle zakenman is niet vele male slimmer dan de gemiddelde werknemer. Hebben ze genoten van meer opleiding? Niet per se. “Topondernemer” is geen vak op school. Meer nog, een hele lijst van top zakenmannen, waaronder bijvoorbeeld Michael Dell (oprichter van Dell) en Richard Branson (CEO van Virgin Group) bezitten niet eens een diploma! Zijn ze fysisch sterker? Natuurlijk niet. Werken ze 24/24 7/7? Ook niet.
Ze zijn niet 100 keer slimmer, groter, meer opgeleid of wat dan ook, maar ze denken 100 keer grootser. They think big. Waar de “gewone man” bij een groot probleem al gauw begint te panikeren, pakken zij de uitdaging met plezier en een brok zelfvertrouwen aan. Krijgen ze het niet opgelost? “So it be…“, denken ze, “…ik heb het tenminste geprobeerd“. Waar de Jan met de pet begint te vrezen indien hij een speach moet geven voor een overvolle zaal bovenop dat podium, denken zij: “Tjah, die mensen in die zaal, dat zijn toch ook allemaal maar mensen. Bovendien gaat die volle zaal ervan uit dat ik succesvol ben, anders zou ik hier niet op het podium staan“. Waar anderen zichzelf voorop stellen om 2 keer zoveel omzet te draaien in het volgende jaar, stellen zij zich voorop om 200 keer meer omzet te draaien. Misschien halen ze maar de helft van die 200 in de realiteit, maar dat is dan toch wel 100 keer meer omzet, in vergelijking met de gemakkelijke 2 keer meer omzet.
Het is natuurlijk eenvoudiger en meer voor de hand liggend om klein te denken. Waarom zou uitgerekend jij het recht hebben om massa’s succes te hebben? Waarom zou jij groots gaan dromen? Neen, je dient te leven zoals een grijze muis. Er is geen reden waarom jij zou recht hebben op een grootse carrière, een topsporter zou kunnen worden, of 20 talen zou kunnen leren. Het probleem is dat velen zo denken. Geloof het of niet, er is meer concurrentie voor jobs op lager niveau, dan er concurrentie is voor jobs op top management level! Weinigen die groots durven te denken, weinigen met genoeg zelfvertrouwen.
Als je ooit grote doelen wil halen, denk dan ook groot. Topondernemers denken niet groots omdat ze een succesvolle onderneming leiden. Ze zijn topondernemer omdàt ze groot denken. Jonge starters die stralen van passie en motivatie om hun grootse doelen te halen, die het meteen groots aanpakken, niet te bescheiden en zich durven smijten, groeien door. Zij die zich afwachtend en bescheiden opstellen, zullen blijven afwachten, hun leven lang.
Denk even na over welke grote doelen jij nog wil bereiken (een berg beklimmen, een onderneming starten, een marathon lopen, je salaris verdubbelen, stoppen met roken, een wereldreis maken, 10 talen leren…) en denk groot. Schrijf je doel op een memo, plak dat op je frigo, en wees overtuigd dat je je doel zal bereiken, en ga er dan voor. Er is nog nooit iets fantastisch gebeurd zonder dat mensen groots gedacht hebben. Think big.
Welke doelen lijken jou op dit moment onbereikbaar? Waarom? Waarom zouden anderen er wel in slagen en jij niet?
September 19, 2011 | Published in groeien No comment

Bijna twee jaar geleden nu dat ik mijn job heb opgegeven om me met mijn eigen zaak (en eigenlijk ook mijn hobby) te gaan bezighouden. En dat waren twee interessante jaren. Veel gewerkt. Hard gewerkt. Veel ups (de eerste factuur van 1000 euro verzonden, hoera!) en downs (de eerste brok BTW van 1500 euro betaald, damn!). De eerste klanten. Af en toe tot in de vroege uurtjes gewerkt, maar af en toe ook lekker gaan fietsen in het bos op een zonnige maandagochtend als de rest van wereld in de file staat. Mijn start-salaris in mijn eigen zaak was zo goed als nul (0, zero) euro, terwijl mijn salaris nu richting mijn salaris gaat van toen ik nog werknemer was bij een multinational (alhoewel we er nog niet helemaal zijn).
De eerste twee jaren zijn allicht de twee meest interessante en wispelturige jaren van een startup. En er is altijd iets dringends en te doen. Maar af en toe moet je er eens uit. Vakantie heet dat dan. En volgens mij ziet de ideale vakantie van een jonge ondernemer er als volgt uit:
Niets doen is dus nuttig en nodig. Geen mens die het volhoudt om 24/7 efficiënt en effectief bezig te zijn. Te lang in dezelfde routine, en je beseft eigenlijk niet meer waarmee je bezig bent. Je gaat maar door, en verzet veel energie, maar misschien wel op het foute vlak. Stap er af en toe eens uit, denk eens na over datgene waarmee je bezig bent, en stuur bij waar nodig!
July 29, 2011 | Published in business, startup No comment

Even een les uit ons eerste anderhalf jaar van ons web software bureau zorros.be: elk van onze klanten is als bij toeval bij ons terecht gekomen. Dus een bedrijf opstarten is een loterij? Neen. Toeval lok je uit!
Het is niet de beste die de klanten binnenhaalt. Het is diegene die zich als beste voordoet naar de markt toe. Klanten rekenen je af op die eerste indruk. Er moet dus in de eerste plaats een eerste indruk zijn. Door in je kot te blijven zitten kan je geen indrukken nalaten. Je mag dan nog op je zolderkamer de beste code schrijven, de mooiste Photoshops uitwerken, of de meest zuinige elektrische motor uitvinden, als je er niet mee naar buiten komt, heb je geen klanten. Nul. Een middelmatige web developer die zich laat zien, zal eerder klanten vinden dan een top developer die alleen op zijn kamer blijft zitten.
Door naar buiten te komen, lok je de kans uit dat klanten je vinden. Dat kan bijvoorbeeld door:
O ja, en volg me even op twitter aub: @pietereer
July 14, 2011 | Published in business, webapplicatie No comment
De wereld verandert constant. Elke seconde wordt er een kind geboren en elke dag worden er 500.000 nieuwe Twitter accounts aangemaakt. 15 jaar geleden kende niemand Internet, terwijl binnen 5 jaar allicht 70% van de Belgen continu met zijn mobieltje met het net verbonden zal zijn. E-commerce groeit met 15% per jaar, en we rijden binnenkort met elektrische wagens. En toch zijn er bedrijven die op hun wolk blijven zitten tot ze eraf vallen. Denk maar aan Nokia dat ooit marktleider was, en zich als een slak heeft laten inhalen door Apple, Google en vele anderen.
Kunnen inspelen op een continu veranderende wereld is geen optie. Het is hét criterium voor het opstarten én onderhouden van een succesvolle business. In de woorden van Darwin:

Business modellen moeten steeds heruitgevonden worden. Interne processen moeten hertekend worden. Niet innoveren in een constant veranderende wereld is achteruit gaan. En dat zeker in de laatste decennia waarin alles aan een record temp wijzigt.
Meer dan ooit is wendbare software op maat een troef om het verschil te maken. Voor al wat commodity is bestaan er schitterende standaard pakketten. Maar als je bedrijf enkel uit commodity bestaat, wat is dan je bestaansreden? Door te innoveren breek je op bepaalde vlakken uit standaard patronen. En doordat je uit standaard patronen breekt, ben je (op bepaalde vlakken) niets met standaard software pakketten.
U wil als eerste fruit online verkopen? U wil uw interne processen verbeteren door middel van gebruik van eID? U wil uw klanten een bijzonder goede service bieden waarbij ze online de status van hun bestelling kunnen opvolgen? U wil een iPhone applicatie om klanten beter op de hoogte te houden? Telkens opnieuw een razend interessant concurrentieel voordeel. En dus telkens ook iets waarvoor geen standaard pakket bestaat. Indien er een standaard pakken voor zou bestaan, was het geen concurrentieel voordeel!
Door zijn business af te stemmen op wat “de standaard” informatica pakketten bieden, stem je je business af op de commodity. Je business wordt niet efficiënter dan de concurrentie, wordt niet innovatiever, beter, goedkoper of creatiever. Enkel door verder te denken dan wat bestaande oplossingen bieden, kan je je concurrentie beter afzijn.
June 5, 2011 | Published in webapplicatie No comment
In ons web applicatie en software bedrijf Zorros maken we overtuigd gebruik van het web applicatie framework “Ruby on Rails”. “So what” hoor ik u denken. “Ik ben enkel geïnteresseerd in het eindresultaat en de business value. Technologie interesseert me niet, zolang het onze business maar ondersteunt.“ Leest u dan zeker verder…
Ruby on Rails (RoR) is een web applicatie framework: een stevige verzameling code die toelaat om op een zeer efficiënte en doelgerichte manier web applicaties te maken. Ruby on Rails focust sterk op het ondersteunen van de business en het oplossen van problemen door middel van IT en (web) applicaties. Deze business oriëntatie en filosofie zit in Ruby on Rails ingebakken door middel van volgende eenvoudige principes:

Hierboven: 467 tests, waarin 686 “assumpties” over de code en business logica positief verlopen. En dat in 38 seconden! Een mens doet hier enkele dagen over. Alle testen zijn “groen”: we kunnen met een gerust hart de code online zetten.
Rails geeft developers de mogelijkheid om meteen op de business logica te gaan focussen. Zaken zoals paswoord management voor gebruikers, converties naar XML, API’s, overbodige configuratie en vaak terugkerende stukken code die onafhankelijk zijn van de business worden allemaal voorzien, telkens met als doel het ontwikkelings team te ontlasten van niet project specifieke taken en beslissingen.
Daarnaast moedigt Rails agile ontwikkeling aan: de brug tussen de ontwikkelaars en de klant wordt zo klein mogelijk gehouden, door middel van vele, snel op elkaar volgende releases en feedback rondes. Feedback van de klant kan snel in rekening worden gebracht, waardoor het project snel kan bijgestuurd worden. Hoe vroeger een fout wordt rechtgezet, hoe minder duur de fout is. Rails doet er alles aan om flexiebel en “vinnig” te zijn, en slaagt hier bijzonder goed in.
Daarnaast is Rails open source. En dat blijft niet bij een theoretisch principe. Een hele gemeenschap van ontwikkelaars deelt op Github stukjes interessante en business onafhankelijke code. Andere developers verbeteren deze code, of breiden ze uit. Na verloop van tijd zijn er honderden interessante, herbruikbare componenten ontstaan die je in je Rails applicatie kan gaan aanwenden, waardoor je weer beter op je eigen business logica kan gaan focussen. Er zijn ook nieuwe frameworks ontstaan bovenop Rails, zoals Spree voor e-commerce of Radiant voor CMS, die een stevige basis vormen voor zulke projecten.
Tot dat iemand me van het tegendeel kan overuigen, ken ik geen beter framework voor complexere (web) applicaties die steeds veranderende business, processen, wereld of markt moeten ondersteunen…

June 2, 2011 | Published in webapplicatie | 2 Comments 2 comments
Agile software ontwikkeling is een mooi principe. Het principe zegt dat je snel van start gaat met programmeren, snel iets oplevert (ook al is dat nog niet 100% af), op basis daarvan feedback verzamelt van de klant, en op basis van die feedback de ontwikkeling bijstuurt. Dit herhaal je. Door regelmatig feedback te verzamelen en bij te sturen groeit het project letterlijk in de juiste richting.
Zoals overal, zijn er ook in software development veel dingen kan je onmogelijk op voorhand plannen. Denk maar even aan de renovatiewerken die je ooit hebt laten uitvoeren, of de bouw van je huis. Zelfs niet met een 300 pagina’s dikke functionele design en technische analyse kan je heel het project uitstippelen. En dat is precies het probleem dat agile ontwikkeling wil aanpakken. Planning is guessing. De weg die je op voorhand uitstippelt aan de hand van een gedetailleerde functionele design wordt toch nooit bewandeld. Er zijn onderweg altijd bijsturingen nodig. Die vangen we op door onderweg feedback te vragen en bij te sturen. We proberen niet eens om de weg uit te stippelen. Agile software ontwikkeling.
Daarnaast is het zo dat gaandeweg een project, zeker bij grotere projecten, de functionele vereisten wijzigen. Dit omdat het in het begin nog niet helemaal duidelijk was wat nu eigenlijk de bedoeling was van de software, omdat er nieuwe elementen opduiken die invloed hebben op de uiteindelijke vereisten. Agile ontwikkeling speelt hier mooi op in, aangezien de functionele vereisten pas gaandeweg worden bepaald.
Echter, ik vind het een probleem als Agile ontwikkeling een excuus wordt om helemaal geen functionele of technische analyse te doen. Er zijn namelijk een heel aantal zaken die je wél perfect op voorhand kan uitstippelen. Agile ontwikkeling is geen reden om de functionele design over te slaan. Een document van een paar pagina’s met een redelijk gedetailleerde uitwerking van de gewenste functionaliteiten is niet overbodig. Agile ontwikkeling is geen reden om helemaal geen technische analyse te doen. Bepaalde belangrijke technische keuzes kunnen pas correct gemaakt worden als er wél een volledig helikopter overzicht is van de volledige scope. Het is dus heus niet overbodig om de data die je ter beschikking hebt en de business logica die later met die data zal werken, even nader te bekijken.
Een goede functionele en technische analyse zorgen ervoor dat je koers zet in de juiste richting, zonder over details te praten. Agile ontwikkeling kan/moet gaandeweg die koers nog bijsturen. Maar als je op basis van “gevoel” en “Agile-we-zien-wel-na-de-eerste-iteratie” je koers kiest, kan je wel eens de verkeerde koers kiezen. Ik geloof dat een deftige functionele en technische analyse vòòr de eerste letter code het project serieus kunnen inperken qua tijd, kost, frustratie en misverstand. Ik geloof ook dat agile ontwikkeling nodig is om het project, na de eerste letter code, op koers te houden, en rekening te houden met onvoorziene omstandigheden die tijdens de functionele en technische analyse niet duidelijk waren.

May 27, 2011 | Published in webapplicatie No comment
We horen zoveel over Web 2.0, Twitter, succesverhalen en Sociale Media. Wat is nu waar van die internet hype? Moet je als bedrijf mee op de e-commerce trein springen? Zijn KMO’s die het internet actief gaan inschakelen in hun bedrijf competitiever dan hun concurrent? Groeit de internet markt nog? En vertrouwt de consument dat online handeltje wel?
Een onderzoek van Boston Consulting Group toont aan dat België redelijk wat achter staat op gebied van internet economie, e-business en e-commerce. Het online aanbod groeit zeer geleidelijk, terwijl het aantal internetgebruikers en het vertrouwen in de markt elke dag groeit. Er zijn voor KMO’s dus nog heel wat mogelijkheden op Belgische internetmarkt. Ook blijkt dat KMO’s en bedrijven die het internet juist gaan inschakelen in hun strategie of hun operations, een stuk competitiever staan dan hun concurrenten.
Meer info en het volledige rapport van BCG op www.interneteconomy.be
March 22, 2011 | Published in groeien, startup | 1 Comment 1 comment

Als jonge starters kunnen we niet genoeg leren van ervaren ondernemers. In een reeks van gesprekken trachten we wat wijzer te worden. Deze week zaten we rond de sushi-tafel met Bart De Waele: oprichter van Netlash. Zijn eerste woorden bij het binnenkomen in de Ocean Sushi te Gent: “Ik praat graag en ik eet graag. Dus jullie voorstel om eens samen rond de tafel te zitten was welgekomen!”
1) Blink uit in één ding.
Als bedrijf positioneer je je als de beste (product leadership, vb Delhaize), of de goedkoopste (operational excellence, vb Colruyt), of de meest klantvriendelijke (euh …je weet wel). Je focust je op één van deze drie, en blinkt daarin uit. Als je geen duidelijke positionering hebt, kan het fout lopen (vb Carrefour).
Netlash gaat voor ‘Product leadership’. De reden: websites bouwen wordt geleidelijk aan een commodity. Iedereen heeft wel een neef van een kennis die een website in elkaar kan knutselen tegen spotprijzen. De beste manier om niet op prijs te moeten concurreren is door topkwaliteit aan te bieden, door te excelleren. Die neef van je kennis kan niet diezelfde topkwaliteit aanbieden.
2) Over verkopen.
Netlash heeft geen verkopers in dienst. Alle marketing is pull marketing. Er worden geen klanten opgebeld of andere push-technieken. Klanten komen dus vanzelf. Meer nog, soms worden klanten geweigerd! Hoe? Geen agressieve push technieken (cold calling, mailing, etc.). Wel: bloggen, spreken op seminaries, een netwerk uitbouwen, goede relaties opbouwen met de pers, etc. Mensen gaan je al snel als “expert” waarnemen, en de orders komen vanzelf binnen. En geef nu toe: gaan spreken op een beurs is toch leuker dan 50 telefoontjes plegen? Je moet er nadien natuurlijk wel in slagen om kwaliteit te leveren, zodat mensen enthousiast zijn over je diensten en voor jou reclame beginnen te maken. Zonder het leveren van kwaliteit blijft het niet duren.
3) Zoek medewerkers die beter zijn dan jezelf.
Dit spreekt voor zich, maar het belang is niet te onderschatten. Zoek mensen die in hun domein beter zijn dan jezelf, en geef die mensen voldoende vertrouwen en vrijheid. Vertrouwen en verantwoordelijkheid werken motiverend. Op lange termijn is het beter te delegeren dan alles in eigen handen te willen houden. In het prille begin kan je niet anders dan alles zelf doen, maar door dat te blijven doen, kan je niet groeien. Hoe zou je kunnen groeien, als je constant in de dagdagelijkse stroom van boekhouding, telefoons, emails, offerte aanvragen, programmatie, netwerken, facturatie en technische problemen zit?
4) Consultant vs ondernemer vs manager.
Wanneer je een bedrijf start is het belangrijk dat je beseft welke rol je opneemt, en waar je in de toekomst naartoe wil. Vele dienstverlenende bedrijfjes starten met de zaakvoerders als consultants. Ze verkopen hun diensten op freelance basis (‘uurtje-factuurtje’). Dit is best leuk en je kan er goed je brood mee verdienen, maar we spreken nog niet van een bedrijf. Een ondernemer zal de juiste mensen in dienst nemen die de projecten realiseren die je als bedrijf binnenhaalt. Dit laat je toe opbrengsten te genereren die als freelancer niet mogelijk zijn. Eens het bedrijfje dan bepaalde proporties begint aan te nemen heb je managers nodig: hun taak is dan er voor te zorgen dat de machine efficiënt en effectief draait.
Noot: het is zeker niet nodig om de eerste jaren exclusief één keuze te maken. In het begin ben je zowel constultant als ondernemer als manager. Na een jaartje of twee besef je wel welke rol je het best ligt, en kan je die uitbouwen.
5) Sushi eten met stokjes is niet gemakkelijk, en mag (indien nodig) met de handen …
Bart hanteerde vloeiend de sushi-stokjes alsof ie recht uit Japan kwam overgevlogen. Pieter en Jeroen deden beroep op allerlei andere manieren.
Wij danken Bart voor deze aangename lunch!